BEN’İ KAYBEDERSİN DEMEDİM Mİ?
(---) Oraya gitme demedim mi
sana, seni yalnız ben tanırım demedim mi?
Demedim mi bu yokluk yurdunda
hayat çeşmesi ben’im?
Bir gün kızsan bana, alsan
başını, yüz bin yıllık yere gitsen, dönüp kavuşacağın yer ben’im demedim mi?
Demedim mi şu görünene razı
olma, demedim mi sana yaraşır otağı kuran ben’im asıl, onu süsleyen, bezeyen
ben’im demedim mi? (---)
Şiirler o zamanlarda anlamışlar
mıydı yaşanılacakları? Gidilen her yer artık çok mu uzak olacaktı? Kişi hiç kendinden
kaçabilir miydi? Doğru muydu yazılanlar? O çeşme sana hayatı mı sunmuştu sonuna
dek? Dönsen dolaşsan da doğrunun o yer olacağı kesin miydi? Yaşanılacaklar,
gidilince pişmanlıklara mı bırakacaktı kendini? Başını yastığa koyduğunda,
boğazına düğümleneni çözmen, yıllar mı alacaktı yoksa? Sen hayatın boyunca hep
en kötüleri düşündüğün için seni yalnız bırakmadı olumsuzluklar. Sen
olumsuzlukların içindeyken mutluluğu gösteren hep ben olmamış mıydım oysaki?
Gittiğin de doğrulukları, güzellikleri sana hatırlatacak kim kalacaktı ki
yanında? Pişmanlıkların içinde boğulman kaçınılmazken, nasıl isterdim orada
kalmanı?
(---) Ben bir denizim demedim mi
sana?
Sen bir balıksın demedim mi?
Demedim mi o kuru yerlere gitme
sakın, senin duru denizin ben’im demedim mi?
Kuşlar gibi tuzağa gitme demedim
mi?
Demedim mi senin uçmanı sağlayan
ben’im, senin kolun kanadın ben’im demedim mi? (---)
Yaşamayı öğreten hep ben olmamış
mıydım sana? Düştüğünde kaldıran hep ben olmamış mıydım? Acılarını azaltan
olmamış mıydım? Adımlarını kiminle atmayı öğrendin ki sen? Gitmeni
kolaylaştıranlar, yutkunduğun zamanlarda da beraber yutkunabiliyorlar mı acaba?
Uçmaya çalıştığın zamanlarda kanatlarını nerede bıraktığın hiç mi aklına
gelmeyecek? Burnunun direği sızladığında yarım kalan bir şeyleri hatırlamayacak
mısın? Aklını çelenler umarım gün gelir yaşadığın pişmanlıkları da almayı
becerebilirler. Çünkü sen acıların içinde, pişmanlıkların arasında kalmayı hiç
hak etmemiştin oysaki.
(---) Demedim mi yolunu vururlar
senin, demedim mi tövbeni bozarlar senin.
Oysa senin ateşin ben’im,
sıcaklığın ben’im demedim mi?
Türlü şeyler derler sana demedim
mi?
Kötü huylar edinirsin demedim mi?
Ölmezlik kaynağını kaybedersin
demedim mi?
Yani ben’i kaybedersin demedim
mi?
Söyle, bunları sana hep
demedim mi? (---)
Boşluklarda (---) yazılanlar Mevlana’nın
eseridir…

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder