İYİ Kİ DOĞMUŞUM BEN :))
“Vay
be, zaman ne de hızlı geçiyormuş meğer” diyerek başlıyorum yazıma.
Geçmez
dediğin zaman hızlıca geçiyor, kanayan yara akmaya devam ediyor ama yönünü sen
tayin edebiliyormuşsun. Engellerin ne demek olduğunu öğrendiğim de ise açıyı
değiştirmekmiş bütün marifet. Puslu bakan gözler, istediğinde net
görebiliyormuş taa uzaktakileri ve derindekileri… Bunları nasıl öğrendim peki?
Yaşayarak mı öğrenilir, yoksa büyüyerek mi? Büyümek yaşın ilerlemesi mi,
adımların fazlalılığı mı? Sorular ise hayatın amacı ve öğrenmenin asıl gerçeği.
Hayatın tüm olumsuzluğuna rağmen bozulmadım ya, dürüstlüğümle adım atabiliyorum
ya, isteyen istediğini düşünsün ve konuşsun benim gönlüm gerçekten çok rahat.
Ama
zaman geçtikçe geride bıraktıklarımı daha çok özlüyorum. Bu tatlı özlem artarak
devam edecek yaşamım boyunca. O sevdiğin mangalı yaktığımızda hissettim en son
bu duyguyu. Kara dayı nerede kaldı diyecektim ki nefesim kesildi. Dilimden
kelimelerin dökülmesine izin vermedim. O damlaları içime akıttım ki üzmek
istemedim o an kimseyi. Kadehimi havaya kaldırdığım da, çarpamadım ya senin
kadehine ona üzüldüm işte. Kurtaramadım ya memleketi o sofrada seninle ona da üzüldüm
işte. Soramadım ya “ne yapacağım şimdi” diye ona da üzüldüm. “Canım çok yandı
be bu sefer, geçecek mi acaba” diye sorduğum da cevap alamadım ya işte ona daha
çok üzüldüm. Ama bak on altı senede öğrettiklerin ne kadar da değerliymiş ki
adımlarımı sağlam atmamı sağladı. Kararları doğru almamı sağladı. Şimdi de o
senelerin üstüne koskoca on bir sene daha ekledik. Sensiz geçen kocaman on bir
sene. En güzel yerden izlediğini biliyorum. Bazen kızıyorum sana ne acelen
vardı bu kadar diye ama başka da bir şey yapamıyorum. Tatlı telaşlara kıs kıs
gülüyorsun değil mi J Sana danışamadan yaşadığım her
olay da biraz daha büyük adım attığımı görerek gururlandığını düşünmek
istiyorum. Olsun be kara dayı senin adın yetiyor her zaman. O ada bir leke
sürecek adımlar atmadık ya, o yüzden dimdik yürümeye devam ediyorum. Sen
rahatla dinlen orada. Biz de böyle güzel günleri içimiz buruk ta olsa kutlamaya
çalışalım. İyi ki doğmuşum. İyi ki senin oğlun olmuşum. İyi ki böyle bir aile
kurmuşsun ve kıymetlilerini bana emanet etmişsin. Sen rahat ol, ben nefes
aldığım sürece onlar en değerlim olacak. Rahat uyu KARA DAYI :))
Bugünlerime
gelmemi sağlayan aileme teşekkürlerimi iletiyorum. Sizleri çok ama çok
seviyorum…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder